Stel, je hebt dorst. Dan heb je een keuze:

• Bronwater uit een fles (commercieel).
• Water uit de kraan (publiek).

Stel, je wilt lezen. Dan heb je een keuze:

• Je koopt een boek in de boekhandel (commercieel).
• Je wordt lid van de bibliotheek (publiek).

Stel, je wilt je dagelijkse boodschappen doen. Dan heb je nauwelijks keuze. Je kunt eigenlijk alleen naar een commerciële partij, waar vaak vooral ongezond ultra-bewerkt voedsel wordt aangeboden dat tijdens de productie ecologische grenzen heeft overschreden.

De agro-ecologische boerderijwinkels, waar vooral verse producten liggen die deze grenzen wel respecteren, zijn veel minder talrijk dan supermarkten en daardoor lastiger te bereiken. Bovendien kennen zij, omdat ze die grenzen respecteren en de rekening niet doorschuiven naar later, een prijsniveau dat niet in elke beurs past. Daarbij is het huidige landbouwsubsidiesysteem zo dat hoe meer grond je hebt hoe meer geld je ontvangt. Kleinschalige boeren zijn dus in het nadeel terwijl zij wel de hoge kosten voor ecologisch boeren betalen.

Dat is oneerlijke concurrentie en zou met publiek geld rechtgetrokken moeten worden grootschalige landbouw krijgt immers ook publiek geld via de landbouwsubsidies. Dit bedrag kan dus in onze ogen beter anders verdeeld worden met andere criteria.

Om niet te hoeven wachten op Europees beleid kunnen gemeenten en provincies nu al ondersteunen door:

• Praktische steun (bijv. beschikbaar stellen van panden of uren via bestaande belangenbehartigingsorganisaties).
• Financiële bijdragen (bijv. structurele subsidie voor duurzame korte-keten-initiatieven).