Voeding voor de geest

Mag ik dan bij jou

Ik ben toch wat somberder aan het worden als ik naar buiten kijk, naar de wereld dus. Ik zie gewoon op om door de modder naar het mooi te moeten gaan geloof ik...

Augustus: mijn persoonlijke feestmaand... Dat wel, maar dat het niet 'gewoon warm' is maakt me naast mijn kleine particuliere geluk ook droevig.

Maar ik reisde nog meer in de tijd en dat bracht me terug bij een verdrietige periode. Ik dacht daar nooit meer te hoeven terugkeren. Maar een opmerking raakte me en pats, daar was ik weer terug in de tijd dat ik emotioneel niet in veiligheid was.

Over het bewustzijn van de samenhang der dingen. (En over waarom iemand al dik 12 jaar twee enorme platen MDF met zich meezeult.)

Dat wat geheeld wil en moet worden (in mij zelf en in de wereld) krijgt de energie om dat te doen. Ik kan steeds beter bouwen aan dat wat ik voor me zie in plaats van te blijven schoppen tegen dat wat ik niet meer wil. Dat hoeft ook niet, dat vernietig zichzelf wel. ;-)