Voeding voor de geest

Maar ik reisde nog meer in de tijd en dat bracht me terug bij een verdrietige periode. Ik dacht daar nooit meer te hoeven terugkeren. Maar een opmerking raakte me en pats, daar was ik weer terug in de tijd dat ik emotioneel niet in veiligheid was.

Over het bewustzijn van de samenhang der dingen. (En over waarom iemand al dik 12 jaar twee enorme platen MDF met zich meezeult.)

Dat wat geheeld wil en moet worden (in mij zelf en in de wereld) krijgt de energie om dat te doen. Ik kan steeds beter bouwen aan dat wat ik voor me zie in plaats van te blijven schoppen tegen dat wat ik niet meer wil. Dat hoeft ook niet, dat vernietig zichzelf wel. ;-)

Mijn werk en mijn privéleven: systemen die eerder vastliepen willen geheeld worden. En dat lukt het best door iets op te bouwen dat klopt weet ik nu. Dat is de eenvoudige conclusie die ik kan trekken. Goed bezig dus, al zeg ik het zelf. ;-) Ik ga de zomer vieren! 

De wereld kan naar de knoppen geholpen worden door een enkeling die in het grote geld gelooft, maar tegen de kracht van naastenliefde kan echt helemaal niets en niemand op.

Als ijsberg voel je overigens alle emoties nog wel hoor. Je bent je in die rol bewust van hoe subjectief ze zijn, en daarmee onbetrouwbaar als kompas. Het zuivere kompas zit echt in je hart en in je onderbuik. Vertrouw daar maar op.