Ik adem verder en hoop dat het beter zal gaan met de tijd en dat ik zou zien hoe ik dat in elk geval voor mezelf kan organiseren zodat ik het ook weer écht kan leven, want dat deed ik op dat moment niet meer...
Hieronder deel ik het fragment uit het muziekdagboek van maart 2025. Het nummer dat het goed samenvat is: Arthur Baker & The Backbeat Disciples feat. Al Green – The Message Is Love
In maart koos ik privé bewust voor rust om dat ik het dus niet zo goed meer wist. Mijn eigen wet is dat je voor elk probleem altijd ook een makkelijke oplossing kunt vinden als je maar tijd en ruimte neemt. Dus dat deed ik. Maar ondertussen staat de wereld in brand.
Natuurlijk zag ik toen dat de onrust die ik probeerde in mezelf wat te kalmeren op een ander niveau op de hele wereld ook actueel is… Ik raakte eigenlijk alleen maar ongeruster over hoe het verder moest…
Dus wat zei het mij dat de wereld in de fik staat? Was er alleen chaos buiten mij, of was het ook een spiegel? En zo ja, wat kon ik er dan mee?
Het antwoord dat ik altijd vroeg of laat bij me doordringt als ik het niet meer weet is: LIEFDE. Het draait echt alleen om liefde. Voor mezelf. Voor alles en iedereen. Zelfs nu, nu ik nog steeds even niet weet hoe het verder moet is liefde het antwoord.
Ik adem verder en hoop dat het beter zal gaan met de tijd en dat ik zou zien hoe ik dat in elk geval voor mezelf kan organiseren zodat ik het ook weer écht kan leven, want dat deed ik op dat moment niet meer…
Op de valreep organiseerde ik wel een nieuw woonplek voor mezelf. Ik ben dankbaar. Oneindig dankbaar. Ik ben ook bang om het te delen, bang voor zijn reactie. Want in relaties die zijn zoals die van ons is begrenzen zowel noodzakelijk als risicovol. En dat is precies waarom het zolang kan duren voordat je in beweging komt.
Hieronder deel ik het fragment uit het muziekdagboek van maart 2025. Het nummer dat het goed samenvat is:
Arthur Baker & The Backbeat Disciples feat. Al Green – The Message Is Love
In maart koos ik privé bewust voor rust om dat ik het dus niet zo goed meer wist. Mijn eigen wet is dat je voor elk probleem altijd ook een makkelijke oplossing kunt vinden als je maar tijd en ruimte neemt. Dus dat deed ik. Maar ondertussen staat de wereld in brand.
Natuurlijk zag ik toen dat de onrust die ik probeerde in mezelf wat te kalmeren op een ander niveau op de hele wereld ook actueel is… Ik raakte eigenlijk alleen maar ongeruster over hoe het verder moest…
Dus wat zei het mij dat de wereld in de fik staat? Was er alleen chaos buiten mij, of was het ook een spiegel? En zo ja, wat kon ik er dan mee?
Het antwoord dat ik altijd vroeg of laat bij me doordringt als ik het niet meer weet is: LIEFDE. Het draait echt alleen om liefde. Voor mezelf. Voor alles en iedereen. Zelfs nu, nu ik nog steeds even niet weet hoe het verder moet is liefde het antwoord.
Ik adem verder en hoop dat het beter zal gaan met de tijd en dat ik zou zien hoe ik dat in elk geval voor mezelf kan organiseren zodat ik het ook weer écht kan leven, want dat deed ik op dat moment niet meer…
Op de valreep organiseerde ik wel een nieuw woonplek voor mezelf. Ik ben dankbaar. Oneindig dankbaar. Ik ben ook bang om het te delen, bang voor zijn reactie. Want in relaties die zijn zoals die van ons is begrenzen zowel noodzakelijk als risicovol. En dat is precies waarom het zolang kan duren voordat je in beweging komt.