Voeding voor de geest

Ik voel zowel emotionele onveiligheid als oprechte liefde. En dat maakt het zo ongelofelijk complex om het patroon te breken.

Het is eigenlijk een december-klus: iets met muziek doen. Ik doe het al jaren, met Robert in gedachten. Muziek helpt om dingen een plek te geven, te verwerken, er betekenis aan te geven.

Sinds ik woon en werk op Pacha Mama deel ik daar ook mijn zogenaamde toegepaste spiritualiteit. gewoon omdat het leuk is, en misschien iemand kan inspireren! ;-)

Met een nieuwe tafel begint er ook een nieuw verhaal. Want wat gebeurt er allemaal wel niet aan een keukentafel? Naast eten natuurlijk nog veel meer: werken, spelen, knutselen, bijkomen, huilen, geluk vieren, gesprekken voeren, mijmeren en gewoon ZIJN.

Ai, ai, ai… een lekke band. En ik ben zo iemand die in theorie best een band kan plakken, maar in de praktijk is het A: een dagvullende taak en B: vooral frustrerend, want negen van de tien keer lukt het niet en eindig ik alsnog bij de fietsenmaker.

Ik werd verrast door Sarah Sötemann die met haar Woorden Bakkerette (Ze is in te huren op festivals, events, of andere gelegenheden!) voor de SRV-wagen van Stichting Jouw Dagelijkse Kost bij Centrum Pacha Mama was neer gestreken.