Er is iets geks aan de hand. De overheid heeft een groeifonds met een substantieel bedrag: 129 miljoen euro…
…Om een nieuwe term, regeneratief, te introduceren naast Biologisch? Waarom?????
Het doel van ReGeNL is om de overgang van het huidige landbouwsysteem naar regeneratieve landbouwpraktijken te stimuleren. Regeneratieve landbouw combineert voedselproductie met natuurherstel en voorkomt uitputting van de bodem. Het project draagt bij aan een beter milieu en een duurzaam toekomstperspectief voor Nederlandse boerenbedrijven.
Klinkt in eerste instantie, zeker voor een leek, best goed.
Maar… Wat is dat dan, regeneratief? Hoe verhoudt die term zich tot biologisch? Waarom is er zoveel geld nodig om een nieuwe term te introduceren, terwijl we al een keurmerk hebben dat meer dan honderd jaar bewezen effectief is?
Het bio-keurmerk is immers het enige keurmerk dat in Europese wetgeving is vastgelegd en door de overheid wordt gecontroleerd. En dus niet door degenen die het keurmerk zelf hebben bedacht. Biologisch is het enige keurmerk in het woud van keurmerken dat niet valt onder de categorie “wij van WC-eend adviseren WC-eend”.
Aan regeneratief zitten geen toetsingscriteria. Er zijn boeren, telers en tuinders die zich regeneratief noemen en dat ook daadwerkelijk zijn. Die noem ik liever agro-ecologische boeren. Er zijn diverse redenen waarom je geen kleurmerk aan wilt aanvragen (vaak nu omdat het geld kost en jouw klant alleen direct van jou koopt en het dus niet nodig is.), maar passen wel binnen de richtlijnen die SKAL, de controlerende instantie voor de biologische sector, stelt.
Maar er zijn ook regeneratieve boeren die, als ik ze vragen stel, door de mand vallen. Althans, in mijn ogen. Zij denken en werken nog steeds binnen het bestaande, en wat mij betreft eindige, economische systeem. Regeneratief is in mijn ogen dan ook een handige (marketing)term voor wie via de achterdeur werkt met of belang heeft bij de agro-industriële sector. Want in tegenstelling tot biologisch sluit regeneratief dat namelijk niet uit.
Wat lees jij? En wat vind jij ervan?
Ik deel hieronder, om het helder te maken wat er speelt, mijn mailconversatie. Hij heet overigens niet echt Kees. Het doet er op dit moment ook niet toe wie dit heeft gezegd. Ik wil alleen laten zien waarom het zo kwalijk is en waarom consumenten worden misleid.
Hallo,
Ik heb jullie website goed gelezen. Wat goed dat jullie zonder kunstmest en chemische bestrijdingsmiddelen werken en jezelf regeneratief noemen. Ik vraag me af waarom jullie dan niet voor SKAL-certificering kiezen.
Is jullie hele bedrijf kunstmest- en chemievrij?
Wat doen jullie in de teelt als er onverhoopt iets misgaat? Grijpen jullie dan alsnog in met chemie om de oogst veilig te stellen?
Ik hoor het graag.
Groet,
Monique
Hoi Monique,
SKAL belemmert ons te veel in de teelt; vandaar. We mogen bijvoorbeeld niet twee jaar achter elkaar het elfde gewas telen en ook geen drijfmest van omringende boeren gebruiken. Wij gebruiken geen kunstmest en pesticiden, maar wel drijfmest van (niet-biologische) boeren.
Met vriendelijke groet,
Kees
Dag Kees,
Wat jammer om te horen. Maar niet-biologische drijfmest past toch eigenlijk niet bij de wens om geen pesticiden te gebruiken? Ik snap heel goed dat het lastig is om helemaal voor biologisch te gaan. Maar de eis om aan wisselteelt te doen is er toch om de bodem te laten herstellen?
Wat zouden jullie nodig hebben, ook of vooral financieel, om wel voor bio te gaan? Want dat is uiteindelijk het enige keurmerk met een Europees wettelijk kader dat te toetsen valt. Er zijn ook boeren die zich regeneratief noemen, maar wel spuiten in geval van nood. Daar wil je toch niet mee verward worden?
Ik begrijp ook hoe uitdagend het is om jullie product consequent te kunnen leveren. Het is knap wat jullie doen. Ik zou het toejuichen als het onder de vlag van bio zou vallen, want dat maakt het voor het publiek veel helderder.
Groet,
Monique
En toen bleef het stil…
Gek, toch? Of stel ik dan van die rare vragen?
Dit is precies waarom ik zo pro-bio ben. En waarom ik vind dat een boer, teler of tuinder die aan alle eisen voldoet, het keurmerk gratis zou moeten ontvangen. Boeren die niet voldoen, iedereen zou wat mij betreft die controle moeten krijgen, net zoals de NVWA bij iedereen langskomt om te controleren op voedselveiligheid, moeten de rekening betalen.
Een simpele stimulerende maatregel: beloon boeren die het goed doen en leg de rekening neer bij wie het systeem blijft uitputten.
Geld is immers niet het probleem: er blijkt immers 129 miljoen te zijn om een nieuwe term te promoten; Een term die niets zegt, niet controleerbaar is en ruimte geeft aan onduidelijkheid en vertraging van de broodnodige systeemverandering omdat kunstmest en chemie niet worden uitgesloten. Een term dus die het donkergrijze voedselsysteem een tintje minder grijs maakt… En dat is dus zeker niet groen… We moeten het groen kamp niet in tweeën laten splitsen en de rijen blijven sluiten tegen de industrie en dus niet gaan geloven dat SKAL onze vijand is en we een nieuwe term nodig hebben. SKAL beschermd de uiterst waardevolle uitgangspunten juist. ReGeNL vertraagd de echte vergroening op professionele en in mijn ogen tevens schokkende wijze door niet pal achter Bio en SKAL te staan.
Gek toch dat de overheid hier zoveel geld insteekt? Of denk ik nou als enige niet goed na?