Otto komt zuchtend binnen. Hij kijkt ook een beetje verontwaardigd richting deur, want die klemt. Nogal stevig zelfs...

In de winkel hebben wij geen politieke kleur. Die mag je uiteraard helemaal zelf kiezen en invullen.

'Oh, wow, wat zacht'... 'Maar ehhh... dat is toch zielig want dit schaap leeft niet meer..' 'Ja, dat klopt, dit schaap heeft na een mooi leven zijn vacht aan ons nagelaten. Ik zal het proberen uit te leggen...'

De telefoon gaat, maar ik heb echt geen tijd... Hij gaat een half uur later nog eens, maar ik zit in een belangrijk gesprek. Dan na 20 minuten nog eens. En dan rond ik toch maar snel het gesprek waarin ik zat af.

'Mag ik even komen kijken hoe je nieuwe huisje is?' 'Tuurlijk, eet je ook even mee?'

'Circulaire economie? Dat is zeker weer zo'n term zonder inhoud? Net zoals duurzaam en groen...' Ik voel een stekel opkomen. Jolanda en ik zijn beide ondernemers en we kunnen het heel goed met elkaar vinden.