'Dit is de minste post van jullie tot nu toe! Een af en toe veganist, dat kan echt helemaal niet. Dat vind ik! ' 'Nou, dankjewel voor je feedback. Maar waarom eigenlijk niet...?'

Het lijkt het begin van een mop, maar dat was het niet. Het was eerst een venijnig en later een mooi gesprek waar ik toehoorder van was. Te mooi zelfs om niet te vertellen.

'Maar duurzaam eten is vooral toch alleen duur? En dat bevestig je nu toch door deze actie?' 'Je vergelijkt appels met peren, wacht ik laat het je zien...'

Hoe kan het dat u nu eieren verkoopt? En hoe zit dat met die schapenkaas? Schapen hebben nu toch nog geen lammetjes? Aha, gelukkig, het zuivelschap is leeg. Vakantie zeker?

Steeds meer mensen willen dat. Maar nog steeds lijkt het wel alsof je jezelf moet verantwoorden. En dat is best gek. Weten hoe Marinka dat aanpakt?